Hiç birimiz anne baba olarak çocuklarımıza böyle davranmıyoruz ve beklentilerimizde bu şekilde değildir. Ama eğlenceli bulduğum için sizlerle bu yazıyı paylaşmak istiyorum.
Çocuk dediğin; uslu oturur,
büyüklerin sözünü dinler.
Çocuk dediğin; "yapma" deyince yapmaz,
"yat" deyince yatar.
Çocuk dediğin; önüne konanı yer,
yeni icatlar çıkarmaz.
Çocuk dediğin; ders çalışır,
dik kafalılık etmez.
Çocuk dediğin; çok soru sormaz,
karşılık vermez.
Çocuk dediğin; paylanınca önüne bakar,
evi dağıtmaz.
Çocuk dediğin; her şeyi istemez,
her duyduğunu söylemez.
Çocuk dediğin; anasından, babasından korkar,
"şimdi seni gebertirim" denince
suspus olur.
Çocuk dediğin; her önüne gelenle oynamaz,
büyüklerin vurduğu yerde
gül biteceğini bilir.
Çocuk dediğin; verilen öğütlerin dışına çıkmaz,
ağacada çıkmaz,
kapının önüne çıkar.
Çocuk dediğin; durmadan ıslık çalmaz,
yemekten önce mandalina yemez,
Çocuk dediğin; hep top peşinde koşmaz,
kuş peşinde de koşmaz,
kız peşinde de koşmaz.
Çocuk dediğin; büyüklerin bir dediğini iki ettirmez,
sürekli televizyonu açmaz.
Çocuk dediğin; söylenen işten kaçmaz,
anasının, babasının odasını açmaz,
kapı çalınınca, koşup kapıyı açar.
Çocuk dediğin; insanın tepesine binmez,
akşama kadar bisiklete de binmez.
Çocuk dediğin; kimsenin dalına basmaz,
ıslak yerlere de basmaz.
Çocuk dediğin; sofrada adam gibi oturur,
büyüklerin yanına oturmaz,
haytalık yapmaz.
Çocuk dediğin; çocukluğunu bilir,
saygı suygu bilir,
dersini de bilir.
Çocuk dediğin; çağrılınca gelir,
yemek saatinde eve gelir,
yüzüne bakılınca kendine gelir.
BÜYÜKLERE GELİNCE...
Onlar büyüktür ve her şeyi yapabilirler.
Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek,
her şeyi sadece büyüklerin yapabileceğine
inanarak yaşarlar.
Canten KAYA/Çocuk Eğitiminde Anne Babaya Öneriler
